Pagina:Erasmi Colloquia Familiaria Et Encomium Moriae.djvu/112

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Fuit in emendando quaedam difficultas

ACCUSANDI FORMULAE. 93

pidus postulatus est repetundarum. Accersitus est capitis. Si hominem insimulabis avaritiae, male audies. Admoneto eum pristinae fortunae. Mortales ipso vocabulo suae conditionis admonentur. Commonefacito Lepidum promissi. Sunt pleraque, quae accusativum geminum admittant. Doceo te literas. Exorat te veniam. Dedocebo te istos mores. Poposcit me mutuum. Hic eius rei mihi admonendus es, quod in his secundum accusativum etiam passiva obtinent, in aliis genitivus manet. A me doctus est literas. Postulant me furti. Postulor furti. Accusas me sacrilegii. Accusor sacrilegii. Scio, te nondum expletum Scio, animo tuo nondum esse satisfactum. Quando enim tantus elegantiarum helluo satietur! Sed convivis parcendum est, quos haec non omnes perinde delectant. A coena inter deambulandum, id quod rationi deerit, persolvemus, nisi quid aliud censes.

ch. Fiat ex tua sententia. Agamus gratias benignitati divinae, deinde paulisper deambulaturi.
mi. Pulchre dicis. Nihil enim hoc vespertino coelo amoenius, nihil salubrius.
ch. Petre, adesdum. Tolle suo quaeque ordine, ac vinum cyathis infunde.
pe. Iubesne agi gratias?
ch. Age.
pe. Graece mavis, an Latine?
ch. Utroque modo.
pe. Gratias agimus tibi, pater coelestis, qui tua ineffabili potentia condidisti omnia, tua inscrutabili sapientia gubernas universa, tua inexhausta bonitate cuncta pascis ac vegetas: largire filiis tuis, ut aliquando tecum bibant in regno tuo nectar illud immortalitatis , quod promisisti ac praeparasti vere diligentibus te, per Iesum Christum. Amen.
ch. Dic eadem Graece, ne ceteri, quoddicas, intelligant.
pe. 'MvxuQioiovfttvoo^nuTtQ ouquvu , o Tfj a(iQT]T(x) oov dvvufiti xrtouq tu nuvra, 6 t§ avt^tQtvvrjTotoov aocflu xvfltQvuiv unu^unuvru, 6 tJJ uvt^- uiTlrjTW oov xQVOT&vriTi txuoxu TQtqjnfttroq Tt xul ecv$a- 9WV XuQtXoV TOl? 1'lolq OOV TO fl #T« OOV TtOT^ 7l*HV TO