Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/44

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


19 EC C LE S I A A L B I EN S 1 S. 20 rupe sita, inexpugnabilis videretur, ea Dei ope j potiti iunt, uti resert Guillelmus de Podio Laurentii » Longius excurrerem, si in annotandis lingulis Duranti actis quæ urbis, ecclesiæ, monas- teriorumque tabulis plurima inscriptasunt, vellem immorari.Non minus carus Innocentio IV » quam Gregorio IX. obtinuit ab ipso, an. 1248. rescriptum quo ille sententiam de jurisdictione urbis, a Petro de Collemedio latam adversos gentes domini Regis, & Philippum de Monte- forti, pro episcopo Albiensi confirmavit. Idem anno etiam I248.mense Junio, transegit cum Raimundo comite Tososano, & Sicardo Alamanni, de moneta Raimundensium, ex quibus comes unam partem, episcopus alteram, & Sicardus Alamanni dominus Castri — novi, & de Bonafos tertiam habere debebant. Fato functus est Durantus anno 1254. & sepulturae traditus die Veneris ante festum sancti Laurentii. Eodem an. Zoen Avenionensis episcopus, ut legatus apostolicæ sedis.Albiæ synodum habuit episcoporum provinciarum Narbonensis, Bitu- ricensis, & Burdigalensis, ad coercendas hære- ses & morum corruptelas. Utrum vero vivente Duranto, an mortuo celebrata sit, ex ejus actis expiscari non potuimus, cum præsulum qui ad-1 fuerunt nomina taceantur. De hoc concilio vide in Zoeno Avenionensi episcopo. LII. BERNARDUS. II. Bernardus de Combreto ex præposito ecclesiæ Albiensis, electus est in episcopum, die Sabbati ante festum S. Laurentii 1254. ut docet decretum ejus electionis. Eodem anno homi- nium fecit archiepiscopo Bituricensi ; quibus vero conditionibus id factum sit, docebunt lit- teræ Philippi archiepiscopi. Anno sequenti excusatum se haberi rogat, quod nequeat inter- esse consecrationi Mimatensis elect !. An. 12^6. IV. cal. Februarii, hominium recepit de peaa- gio de Senegas, a Bcrtrando vicecomite de Lautrec filio Sicardi. Anno 1259. Petrus de Autolio Carcaflb- nensis & Biterrensis senescallus, ei diem constituit, quo adesset sibi, ad audiendam sententiam ferendam in pacis insractores, & eos qui armati intraverant regis fines. Litteræ senef- calli datæ simt proximo Sabbato, post festum sancti Dionysii. Quapropter episcopus ab eo ad regem provocavit, multas sibi civibusque suis illatas conquesttiS injurias, tum ab senescal- lo, tum ab Stephano de Dadeist ejus locum tenente. Instrumentum hujus appellationis ex autographo in tabulario Albiensi asservato des- criptum damus. Ad componenda vero hujusino- di disiidia S. Ludovicus rex litteras dedit, an. I264.quibus jura regis & episcopi in Albiensi civitate, lingula sius finibus concluduntur.Hoc documentum in regio tabulario Farif. hunc titulum habet : Composttio super harestbus &faidimen- tis civitatis Albiensis, jacta inter regem & episco- pum ; exstatque intabul. Carcassonensi defeudis senescalliarum Carcassonæ, Bellicadri, &c. Instrumentum hoc jam typis mandaram in Gallia christfana quadripartita, ad transsumtum nobis a viro clarisiimo D. du Fourny, insiiprema ratio— ( tftim curia Parisiensi auditore communicatum, emendavimus, & inter alia monumenta edendum censiiimuS. Huic sancto regi sidelitatem ju-’ ravit Bernardus pro castellis de Roffiac & Marsae, an. 1270. ut docent litteræ Philippi regis filii S.Ludovici, datæ an. 1277-quasetiam retulimus. EpiPcopo vero præstitit hominium Alphonsiis ( filius S. Ludovici, comes Pictaviæ & Tolosæ, pro Castro-novo, & castro de Bonafos. De fide clientelari siepius, vel ipsi a plurimis proceribuS & abbatibus, vel ab ipso jurata Bituricensi ar- chiepiscopo, &c. dicere supetsedemus. De tempore ejus obitus aflignando non mediocriter anxii siimus. Sedem vacasse annis 1271. & 1274. legimus ; quod consirmatur ex antiquo senatus Parisiensis placito, dato 1272. rege Philippo III. die Lunæ ante ascensionemj cujus decreti aucto* ritateSabbatopost ascensionemDomini restituta fuerunt apud Apamias, & reddita per dominum regem procuratoribus capituli Albiensis regalia ecclesiæ Alb : ensis, quæ mortuo episcopo Albiensi senefcallus Carcassonensis ad manum domini regis ceperat, &suistnaverat sine causticum dominus rex super hoc alias nunquam usus fuis- set, prout ex aliorum ac ipsius relatione suit inventum. Attamen aliunde occurrit mentio hujus præsulis in chara Galliaci, data cal. Junii, an.1273. Verum cum authenticum hujus chartæ minime consuluerimuS, sed tantum aliquod exemplum, potuit aliouid vitii irrepere in notis chronicis, amanuensis oscitantia. Mortem a longe prolpiciens Bernardus, & de futura vita sollicitus, jam ab an. 1262. ecclesiam sancti Quintini prope Albiam, Raimundo de Fraxinello præposito, & capitulo Albiensi pro S110 concesserat anniversario. Unus fuit ex præsiili- bus, qui ad S. Ludovicum regem scripserunt pro restitutione bonorum ecclesiæ. LIII. BERNARDUS ^11 I. Hunc præsiilem cognominatum de Castaneto patria Albigensem fuisse docet CatelluS, sed eum civem Montis-pestulani nuncupat Almari- cus Augerius Biterrensis in vita InnoCentii V. Idemque legitur in narratione de ipsius promotione ad episcopatum ab Innocentio papa V. quam hic damus, quia pene omnia quæ ad hunc episcopum spectant complectitur. Narratio de promotione episcopi Albiensis Ber- nardi de Castineto, & initio episcopatus. NE igitur in oblivionem decurrant hominum, qua temporibus domini Bernardi ae cassineto Albiensts episcopi divina providentia ecclesta Albienst feta sua dignatione donavit. prtmo de ipfe episcopo aliqua perfringentes, « Binominem fcstTehanc episcopum conficimus, & timui appellatum Petrum > nam in charas Rivi-niridi Petrus Albicnhs episcopus an. X301. dic ix. Maii ( quo certe tempore scdebac Bernardus) ratam habet donationem illi monasterio factam a Claudio soo antccestore. Idem nobiscum obsorvayit nost ? r nus Ciaudiut Estionnos in Machilde Rivi ~rutidi abbaustk.