Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/524

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


.6, ECCLESI/ lus 1. II. historiæsacræ Aquitanicæ c. 4. tan-7 quam primum pontificem, quem ait in persecutione Diocletiani martyrem effectum. Claudius Robertus Taurinum quoque Ausciensi- bus præsulibus accenset j at eum sedisse anno 321. docet t qui a tempore Diocletiani longe abest. Utriusquesententiam reprobant Sammar- thani ; & sequi videntur Oihenartum qui Taurinum praefuisse Elusæ docet circa annum 337. si rationem habeamus annorum quos ipsius antecessoribus in regimine tribuit. VI. CLARUS. Hic metropolitanus accesiit ad Agathense ] concilium tertio idus Septembris celebratum, anno Christi * 506. stipatus omnibtiS episcopis suæ sedi subditis, si tres excipiaS, qui miserunt prelbyteros ut suo nomine subscriberent. Adfuerunt ergo huic synodo celeberrimæ Clarus de civitate Elusa metropoli, Gratianus episcopus de * Aquis, Vigilius episcoptiS de dvitate Lactorensi, Suavis episcopus de ConveniS, Gly- ceriur episcopus Conseranicæ civitatis, Galacto- rius episcopus de * Benarno, Gratus episcopus de dvitate Olorone, Nicetius episcopus de Aus- ciis, Petrus presbyter missus a domino Marcello episcopo de civitate * Vico-julii, Pole- mlus presbyter missus a D. Sextilio episcopo * Q Vafitis, Ingenuus presbyter missus a D. Apro episcopo * Bigoritanæ civitatis. Hæ stmt civitates omnes, quibus constabat antiquitus provincia Novempopulana, ex notitia provinciarum & civitatum Galliæ facta, ut putatur, Honorii Augusti remporibuS ; si tamen excipiaS civitatem Boatium seu * Boium, quæ diruta creditur regnante Evarige Visigotho- rum rege ; ubi forasse nullus umquam sederat episcoptiS. De Claro Elusiuio episcopo nihil aliud novimuS. VII. LEONTIUS. Inter episcopos triginta duos, qui ad I. con— D cilium Aurelianense convenerunt anno Domini 511. ex evocatione gloriosiflimi regis Chlodo- vei, recensetur Leontiusrose/fc Elusana metropolis episcopus. Ex ejus autem si.iffraganeis duo tantum Leontio sese comites adjunxerunt, qui jam ad concilium Agathense perrexerant, Sextilius Vasatensis, & Nicetius AuscensiS ecclesiæ episcopus. VIII. S. A$ p ASIUS. S. AspasiuS Iynodis multiS interfuit ; nimi* p rum Aurelianensi II.anno 53yquartæ ejusdem11 loci anno 541. quintæ anno 549. denique Arvernensi 11. eodem anno. Immerito autem quidam negant eum fuisse metropolitam Elu- sanum. Nec minus aberrant, qui volunt eum Meloduni ad Sequanam transivisse, ubi colitur ut patronus, postridie cal. Januarias, in ecclesia B. Mariæ. Certe Aspasius Melodunen- sis, ante seculum XVI. minime habitus est pro episcopo, sed colebatur tantum ut confessor non pontifex. Id luculenter probatum legimus in dissertatione domni Johannis Elie, prioris S. E LUS A N A. 97° . Petri de Meloduno congreg. S. Mauri. Scilicet Rulliardus, qui Meloduni sicripsit historiam publicique juris fecit Parisiis anno 1628. primus est qui ex mera conjectura, & similitu- dine nominis deceptus, ex duobus Alpasiis patria, dignitate, anate, &c. prorsus diversis unum conflavit. IX. LABAN. Laban synodo Parisiensi IV. anno 573. ha- bitæ interfuit, ubi peccatorem Pe in subscriptione appellat. Post annos duodecim, forte ingravescente jam ætate, cum non posset per se ( mteresse concilio Matisconensi, misit qui subscriberet vicarium. Vivis exemtus est eoaem an* no, ex Gregorio Turonensi mox laudando. X. Desidemus. De morte Labanis, & electione ejus succes- soris Desidcrii audiendus est Gregor. Tur. 1. vm. hili. c. 22. Laban Helosensts episcopus, inquit, hor « mm (585.) cui Destderius ex laieo sueeestlt. Cum jurejurando enim rex pollicitus suerat senumquam ex luscis episcopum ordinaturumi sed quid pectora humana non cogat auri saera fames ? quibus ultimis verbiSnon obseure. innui* tur per simoniam ordinatum esse Desiderium. XI. SENOCHUS. Senochus, aliter SedocuS, & SidocuS, concilio Remensi sub Sonnatio metropolitano, anno 625. præsens legitur « apud Flodoardum. Ista quidem synodus prius acta ferebatur anno 630. sed vix disterri debuit ultra annum quem ipsi aflignamus : nam ex Fredegario Scholastico discimus Senochum anno Cnlotarii 43. hoc est Christi 626. exsilio retrusiim cum patre siIo Palladio, incusante Aighynane duce, quod rebellionis Wasconorum ruissent conscii. In codice quodam ms— Claromontensi pro episcopi Ælosani, legitur Tolosanii unde consequens videretur Sedocum catalogo episcoporum Tolosatum inserendum. At observavit noster domnus TheodericuS Ruinartus prima manu olim scriptum fuisse Ælosani, postea vero altera manu etu antiqua, Tolosani. XII. PATERNUS II. Patemus qui subscripsit ut episcopus Ersaen- sts, Corbeiensi privilegio, ex conjectura Coin- tiiad an. 662. n. 25. erat Elofensts. Aliunde credimus omissos este multos EsoseIsses antistites, ut in confesse est apud omnes. Hoc privilegium vide apud Mabill. ad an. 663. n. 28. Idem Ma- billonius ad annum 632. num. 33. meminit Paterni abbatis Moilsiacensis, quem, inquit, tradunt fuisse episcopum Auxitanum. Num pro Auxitano, legendumElosensem ; ita ut sic hic Paternus de quo agimus ? certe tempora fatis congruunt. Post Paternum desiderantur plurimi præsiiles Elulanæ ecclesiæ ; in hoc enim loco perseveravit adhuc sedes metropolitana, issque ad seculum IX. quo urbs aNormannis destructa est, & Iedes Ausciensis, metropolis honore suit ceteris Novempopulaniæ anteposita.