Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/703

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


iji7 D D E que præest optima abbatissa. A V. Coi. 218. ad Gilbertum tricesimum-sex- tum ep. Ruthenensem legitur ad marginem de Cantabrio, cujus loco legendum de Contobon. Ibidem E. 1.5. pro Cantabrio legendum Con- tobrio. VI. Ex amplillima D.Edmundi Martcnne collectione brevi tempore lucem visura, syno- dus habita est apud Nobiliacum anno 1290. cui adfuere ex provincia Bituricensi R. Ru- thencnsis episcopus, B. Cadurcensis, &c. sed subodoramur errorem hoc loco irrepsisse ; constat enim tunc Raimundum episcopum fuisse Cadurcensem, ut fatebitur quisquis at— g tenderit ad ea quæ de ipso scriplimus. Itaque errante amanuensis calamo scriptum est B. pro R. Hujus Raimundi tempore in urbe Ca- durcensi Carmelitæ admittuntur, & moniales ex instituto sanctæ Claræ. VII. In abbatibus Conchensibus omissus est Raimundus, qui in sesiione 38. concilii Basi- leensisanno 1439. III. cal.Novembris habita, fuit institutus in electorem futuri papæ opponendi Eugenio IV. & cum multis aliis cardinalibus, episcopis, abbatibus, decanis, &c. ingressus est conclave. Electus est autem Felix V. seu Amedeus olim Sabaudiæ dux. Forte tunc apud Conchas erant duo qui abbates sese dicebant ; unus qui Eugeni i quarti, alter qui concilii Basileensis partessequebatur. V11L Col. 269. in serie abbatissarum sancti Saturnini Ruthenensisomissa estChristina de Noailles, quæ anno 1705. monumentum cum epitaphio posoit sorori suæ abbatisiæ Luminis- Dei, diœcesis Cadurcensis, qua in inscriptione edita col. 19 ;. designatur per titulum abbatissæ monasterii. Deesse nomen hujus monasterii suspicabamur ; at postea didicimus Ruthenis ab-T batiam sancti Saturnini non alio quam mona-1 sterii simpliciter nomine significan. IX. In Guidone Vabrensi episcopo ordine tertio col. 279. addere potuissemus eum fuisse silium Ebuli VIII. de Ventadorio, & Margaritae de Bcllo-joco, ipsumque fuisse etiam episcopum CameraCensem, ex Baluzio hist. Arver- niæ domus, p. 287. X. Col. 309. in Aqui-Sextiensibus archiepi- scopis, addendum anno 1112. habitum esse hac in urbe concilium, cui adfuerunt Petrus metropolitanus, Leodegarius Aptensis & Ge- rardus Sistaricensis episcopi. Aderat quoque Fulco præpositus Aquensis ; ex schedis Mar-r tennianis, quæ nunc prælo subjiciuntur, quas-1 que prius videre non licuerat. Hæc autem optime conveniunt tempori quod his præsulibus astignavinuis. XI. Petrus Fabri quadragesimus-quintus episcopus Rcgensis, adruit synodo Aptensi anno 1365. unde refelluntur qui eum ante annum 1362. volunt aut mortuum esse aut cessisse. XII. Raimundus de Castellana præpositus ecclesiæ Forojulicnsis adest eodem anno 1365. die 13. Maii præfato concilio Aptensi ut procurator Raimundi Forojul. episcopi. XIII. In episcopis Forojuliensibus col. 445. addendum est Andream — Herculem Tornus I. N D A. 1318 de Flcury episcopum abdicasse hoc anno 1715. designatumque esse abbatem sancti Basoli diœcesis Remensis ; ejusque locum in ecclesia Forojuliensi accepisse nominatione regia in vigilia Epiphaniæ N. de Castellane archiepi- scopi Aqui-sextiensis vicarium generalem. XIV. ln episcopis Sistaricensibus col. 492. agendo de Petro episcopo cognomento de Ala- manone, diximus eum obiifleanno Ijoj. pro- tulimusque testimonium libri viridis ; at in codice ms. Fratrum Prædicatorum T0I0S. ubi dantur quoque huic Petro anni 13. episcopatuS ab anno 1292. legitur tamen ejus obitum contigisse anno 1304. Aquis in Provincia post festum sitnctæ Mariæ-Magdalenæ ; & paulo post celebratum ibidem capitulum provinciale, cui adfuerat. Utri codici, ecclesiæ Sistari- censis, an Dominicanorum Tososatum fidem adhibere debeamus valde incertum. XV. In Arelatensibus episcopis agendo de Johanne de Rupe-cavardi C0I.580. plurima Ici- tu digna siint omissa quæ nuper nos docuit ami- cus noster D. Raybaud ; confirmant autem hæc quæ ibidem de hoc diximus archiepiscopo. Non ita pridem incidit vir doctus in commentarios seu Pchedas Bertrandi Boiiisset civis Arelatensis, quibus complexus est quæque notatu digna gesta sunt sive in urbe sive in tota Provincia ab anno 1372. ad 1414. hoc est ætate sua. Iu vero loquitur de Johannis ar- chiepiscopi morte & quidem vernacula lingua ; II an mil tres cent quatre vingts dtx huich a troge de Septembre mori monjsur Johan de Ro- thachoart Arcivesque d’Aries ; e mori en lo luoc de Villanova prop. d’Avignon, e dormi ad Chasu troses de Vdlanova. Item mort que fon madama Maria maire dei Rey Loys pres tota la desu puelha laqual a trobet en IArcivejcat d’Aries, laqual despuelha valie plus de quinge mille esu cuts ; e aqueo per tot de fach comma parenta que era de Sobredich Arcivesque. Hoc est anno 1398. die 13. Septembria obiit Dom. Johannes de Rochechouart Arelatensis archiepiscopus in loco de Villa-nova prope Avenionem j quiescitque apud Cartusianos Villæ-novæ. Post ejus vero mortem domina Maria Bsesensis mater Ludovici regis* sibi accepit ejus spolium, hoc est quidquidipsius sup- pellectilis erat in palatio archiepiscopali, tan- quam ejus consanguinea. Hoc autem pretium quindecim millium scutorum excedebat. Mortuo Johanne Benedictus XIII. al. Petrus de Luna retinuit in manu Pua fructus & reditus hujus ecclesiæ, cui vicarium generalem & administratorem dedit Arduinum episcopum Andegavensem. Hac provincia non est defunctus per se Arduinus, sed sijo loco Ste- phanum de Langlade præpositum Arelaten- sem constituit. Hæc eruuntur ex actis publicis confectis mense Octobri 1399. 24. Aprilis, & 11. Januarii an. 1400. ac 5. Julii anno 1401. Anno 1402. die 29-Augusti Arduinus non arat amplius administrator Arelatensis, sed Guillelmus Masiiliensis episcopus, ut liquet ex præsen » tatione ad quandam capellaniam facta a Blan’ PPpp