Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/71

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


73 ECCLESIA CASTRENSIS. gem, Bzoviumque ejusdem meminisse ad annos A 1424. & 1430. De hoc Petro id unum nobis occurrit, ipsuman. 1430. die 20. Maiipræsuis- se synodo provinciæ Narbonensis. in sacello S. Magdalenæ palatii archiepiscopaliS vice Fran* cisci de Conzie archipræsulis. Ex tabulis epis- copatus Biterrensis habemus Petrum episcopum Castrensem, Vindascini comitatus pro papa ecclesiaque Romana gubernatorem, bullam Johannis papæ XXIII. datam IX. xal. Februarii an. ejus pontificatus 11. promulgasse die 29.Maii anni 1430. qua præcipiebatur ut omnes eccle> » siastici, status tam regularis quam secularis, exemti & non exemti in provincia Narbonensi, J imperata ab archiepiscopo Narbonensi subsidia solverent. XV. GiRArdus. Gerardi cognomen alii Majetum esse volunt, Marietum alii, aut Macheti. In historia manu exarata Cartusiæ Castrensis, appellatur Gerar- dus Marieti, diciturque sedisse annos 16. Is post Johannem Gersonem fuit insignis theologus, ha- buitque orationem Cæsari & regi pergratam, de tollendo Christiani orbis schilmate. Exstant quædam manuscriptæ præsulis hujus epistolæ, quæ latitant in bibliothecarum forulis. Ipso ( usum fuisse ad sacras confesiiones 4 pœnitentiæ- que sacramentum Carolum VII. regem omnes tradunt ; uti etiam legitur in Cartusianorum necrologio. Ejus episcopatum auspicari ab anno 1432. cogit quod legimus innistoria Cartusiæ superius laudata, Gerardum per annos sexdecim præsuisse ; quippe ipsum an. 1448. e vita excessisse in confesse est apud omnes. Variis ex instrumentis annorum 1434.1436.1437* 38. 47. eum tunc fuisse episcopum Castrensem elicitur. Dies ejus obitus ruit 17. Julii, anni, ut præsati fumus, 1448. quod confirmatur quoque ex litteris Caroli regis ad senescallum Car— 1 cassonensem, pro regalia Castrensis episcopa- tus vacantis ; quæ scnptæ sunt Parisiis die pen- ultima Julii anni præsati 1448. ex registro ca- meræ rationum publicarum. In codice quodam manu exarato epistolarum Gerardi legimus eum Turonis supremum diem obiisse, jacereque in medio choro ecclesiæ sancti Martini, XVI. Maraidus. Maraldus de Condomo post sex mensium in- 1 terpontisicium, præsulatum adeptus est an.I449. juxta Sammarthanos fratres, qui eum Manal- dum appellant ; Johannes Chenu vero, Catellus &c Claudius Robertus, qui eum notant ad an.I45I. Monaldum. Verum ejus nomen cognomenque ac tempus mortis didicimus in Kalen- dario veteri Calnani, fol. 69. ubi legitur : Anno t MCCCCLXVHI. die VI. Augusti Dom. Maraldus de Condomo, qui suit prior & dominus de Cafe stano, & tandem episcopus Castrensts (obiit.) Memoratur in chartis Ardorelli annis 1450. & 1457- « In veteri manuscr. Turon. ubi regiis oratoribus ad papam mistis quedam mandata dantur, legitur : sfeppiicabunt ditli tlm- bnjfiatorei etfai » sumIw pontifici, quntentts personns ana, seqtMm- tnr habent recommijsnf ; videlicet mngtjlroi Goraldum Macheti regit wesujsurem, &c. XVILJoHANNES IV » Johannes de Armaniaco * frater Tacobi du— I cis Nemorosii, comitis Marchiæ, Pardiaci & Castrensis, ac vicecomitis Carlatensis & Mura- tensis, qui anno 1447. sub Ludovico XI. Parisiis securi percussus est, ante præscriptam a sacris canonibus ætatem præsul renuntiatus est saltem anno 1460. quo in registris Tolosani se- natus jlminscriptum legitur ejus nomen. Dein- cepsqtie occurrit in variis instrumentis ecclesiæ Castrensis, & 1473— in tab. sanctæ Cæclliæ Albiensis. Rogatus a Carolo rege PiuS papa II. ut Johanni hunc episcopatum conferret, scripsit ad regem episcopale ministerium tali acuti line reprehensione committi non posse, quod alio- quin in robustioribus annis, & multa reriim experientia non facile est adimplere. Laudat res- ponsum olim ab ipso rege datum, ratione immaturae cuiusdam provilionis ad suam petitionem sactæ a Nicolao papa V. quamquam ego intercesserim, numquam putavihoc illum esse sucturum. Quibus verbis Pius II. dicit se fui officii admonitum non posse concedere quod postulabatur ; offert tanien dare huic ecclesiæ idoneum administratorem, quoad usque adolef- cens ad annum 25. ætatis perveniret. Constat nihilominus Johannem episcopi titulo usum esse ab anno 1460. Non obiit ante an. 1493. qiio videlicet charta Castrensis ecclesiæ die 26. Maii scripta meminit hujus episcopi tunc in curia Romana agentis. Convenit cum hac chrono- logia tempus quo succeflor Johannis episcopatum cepisse legimus. Johanni de Armaniaco successorem dant Sammarthani fratres Cassarem Borgia Alexandro papa VI. antequam ad summum pontificatum perveniret, genitum, toto orbe ob flagitia & scelera famosiflimum, qui mufltta purpurea car- ) dinalis toga in sagum, factus est dux Valentinus ad Rhodanum. De eo vero altum est silentium apud Catellum, Chenutium, Claudium Rober- tum. Cerre ipsi qui cum admittunt, non inficias eunt eum nunquam adiisse posseffionem ecclesiæ Castrensis. Itaque plura de tanto mons- tro dicere superfedemus. XVIII. C A R O LU s I. Carolus Martiniacus ( de Martigny) patre in Galliis rei ærariæ e præfecto natus, abbas Ca- domensis, rexit ab an. 1494. usque ad 1509^0 eum vita excessisse die 2. Julii referunt tabulæ p necrologii Castrensis Cartusiæ. Fuit etiam epss- copus Elnensis in comitatu Roffilionensi. Cumque prudentia, & in agendis rebus mira dexteritate polleret, a Carolo VIII. & Ludovico VII. Francorum regibus ad diversos prindpcs missus est orator. In causa dissolutionis conjugii inter Ludovicum XII. Franciæ regem, & Johan- naman. 1498. fuit judex cum Philippo cardinali de Luxemburgo episcopo Cenomanehsi, Ludovico episcopo Albiensi, &c. b Parentes Johannis Jacobi fuerunt Bernardus comes Par- diacensis, & Lleonora Borbonia filia Jlcobi regis Jcrusalcm, que doris nomine viro suo attulit cqmitatum Matchuc Gastre n- Xem. r Vulgo Gwral du Fiwmcffo