Jump to content

Pagina:Gauss, Carl Friedrich - Werke (1870).djvu/33

E Wikisource
Haec pagina emendata est
23
solutio congruentiarum

iterum secundum modulum 2 solvitur, fit x1(mod2), positoque x=1+2x, fit 38x28(mod70) sive 19x 14(mod35). Haec secundum 5 soluta dat x4(mod5), substitutoque x=4+5x, fit 95x90(mod35) sive 19x 18(mod7). Ex hac tandem sequitur, x2(mod7), positoque x=2+7x colligitur x=59+140x; quare x59(mod140) est solutio completa congruentiae propositae.


31.

Simili modo ut aequationis ax=b radix per ba exprimitur, etiam congruentiae axb radicem quamcunque per ba designabimus, congruentiae modulum, distinctionis gratia, apponentes. Ita e. g. 1917(mod12) denotat quemvis numerum, qui est 11(mod12)[1]. Generaliter ex praecedentibus patet, ba(modc) nihil reale significare (aut si quis malit aliquid imaginarii), si a, c habeant divisorem communem, qui ipsum b non metiatur. At hoc casu excepto, expressio ba(modc) semper valores reales habebit, et quidem infinitos: hi vero omnes secundum c erunt congrui, quando a ad c primus, aut secundum cδ, quando δ numerorum c, a divisor communis maximus.

Hae expressiones similem fere habent algorithmum ut fractiones vulgares. Aliquot proprietates quae facile ex praecedentibus deduci possunt hic apponimus.

  1. Si secundum modulum c, aα, bβ expressiones ab(modc) et αβ(modc) sunt aequivalentes.
  2. aδbδ(modcδ) et ab(modc) sunt aequivalentes.
  3. akbk(modc) et ab(modc) sunt aequivalentes, quando k ad c est primus.

Multae aliae similes propositiones afferri possent: at quum nulli difficultati sint obnoxiae, neque ad sequentia adeo necessariae, ad alia properamus.


De inveniendo numero secundum modulos datos residuis datis congruo.
32.

Problema, quod magnum in sequentibus usum habebit, invenire omnes numeros, qui secundum modulos quotcunque datos residua data praebent, facile ex praecedentibus

solvi potest. Sint primo duo moduli A, B, secundum quos numerus

  1. id quod ex analogia per 111(mod12) designari potest.