Jump to content

Pagina:Gauss, Carl Friedrich - Werke (1870).djvu/42

E Wikisource
Haec pagina emendata est
32
de congruentiis primi gradus.

φa+φa+φa+ etc. numeri, omnes ipso A non maiores. At

1) omnes hi numeri erunt inaequales. Omnes enim eos, qui ex eodem ipsius A divisore sint generati, inaequales fore, per se clarum. Si vero e divisoribus diversis M,N numerisque μ,ν ad istos respective primis aequales prodiissent, i. e. si esset AMμ=ANν, sequeretur μN=νM. Ponatur M>N (id quod licet). Quoniam M ad μ est primus, atque numerum μN metitur, etiam ipsum N metietur, maior minorem. Q. E. A.

2) inter hos numeros, omnes hi 1,2,3A invenientur. Sit numerus quicunque ipsum A non superans t, maxima numerorum A,t communis mensura δ eritque Aδ divisor ipsius A, ad quem tδ primus. Manifesto hinc numerus t inter eos invenietur, qui ex divisore Aδ prodierunt.

3) Hinc colligitur horum numerorum multitudinem esse A, quare

φa+φa+φa+etc.=A Q. E. D.


40.

Si maximus numerorum A,B,C,D etc. divisor communis =μ: numeri a,b,c,d etc. ita determinari possunt, ut sit aA+bB+cC+etc.=μ

Dem. Consideremus primo duos tantum numeros A,B, sitque horum divisor maximus communis =λ. Tum congruentia Axλ(modB) erit resolubilis (art. 30). Sit radix α, ponaturque λAαB=β. Tum erit αA+βB=X, uti desiderabatur.

Accedente numero tertio C, sit λ maximus divisor communis numerorum λ,C, determinenturque numeri k,γ ita ut sit kλ+γC=λ, unde erit kαA+kβB+γC=λ

Manifesto autem λ est divisor communis numerorum A,B,C, et quidem maximus, si enim extaret maior =θ, foret kα.Aθ+kβ.Bθ+γ.Cθ=λθinteger, Q. E. A. Factum est itaque quod propositum fuerat, dum statuimus kα=a, kβ=b, γ=c, λ=μ.