Haec pagina nondum emendata est
644
COLLOQVIA MONACENSIA
| 26. Τί ἐστιν, ἄδελφε; διὰ τί οὐχὶ ἦλθες πρὸς τὸν ναόν; (εἰς τὴν οἰκία; πρὸς τὴν ἀγοράν; πρὸς τὸ ἀκροατήριον; πρὸς τὸν δικαστήν; πρὸς τὸν ὑπατικόν; εἰς τὴν πόλιν; εἰς τὸ χωρίον; πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν;) ἐγώ σε ὑπομένω καὶ διά σε βραδέως ἐδείπνησα. | 26. Quid est, frater? qua re non venisti ad templum? (ad domum? ad forum? ad auditorium? ad iudicem? ad consularem? in civitatem? ad villam? ad fratrem nostrum?) ego te sustinui et propter te tarde prandidi. |
| 27. Ἄπελθε πρὸς τὸν ἀδελφὸν καὶ εἶπον αὐτῶι· τί σοι ἐποιήσαμεν, ἵν᾿ ἀμελῆις ἡμᾶς; ἐγώ σε ἀγαπῶ. ἐγώ σε φιλῶ, μὰ τὸν θεόν (μὰ τὸν οὐρανόν. μὰ τὸν ἥλιον. μὰ τὴν γῆν. μὰ τὴν σωτηρίαν μου), καὶ αὐτὸς οἶδας, ἐπειδὴ φίλος ἡμῶν <εἶ>. | 27. Vade ad fratrem et dic ei: quid tibi fecimus, ut neglegas nos? ego te diligo. ego te amo, per deum. (per caelum. per solem. per terram. per salutem meam.) et ipse scis, quoniam amicus noster es. |
| 28. Παιδάριον, ταχέως ποίησον καὶ ἆρον τὰ σάβανα, ἐπειδὴ λούσασθαι θέλω καὶ οὐδείς ἐστιν ὧδε τῶν παιδαρίων (τῶν ἀδελφῶν, τῶν φίλων, τῶν δούλων). διὰ τί ἐβράδυνες, ὅπου σε ἔπεμψα; τί ἔπραξας; πάντα καλῶς; Ἔδωκέν μοι ἐπιστολήν. Καὶ ὅπου ἐστίν; (Οὐκ ἔστιν ὧδε). Ὧδέ ἐστιν. Δὸς αὐτήν, ἵνα καὶ ἴδω τί μοι ἔγραψεν. οὐδέν σοι εἶπεν; Οὐδέν. | 28. Puer, cito fac et tolle sabana, quoniam lavari volo et nullus est hic de pueris. (de fratribus. de amicis. de servis.) qua re tardabas, ubi te misi? quid egisti? omnia bene? Dedit mihi epistolam. Et ubi est? (Non est hic.) Hic est. Da illam, ut et videam <quid> mihi scripserit. nihil tibi dixit? Nihil. |
| 1. Ἀγαθῆι τύχη [καὶ εὐτυχῶς], ἐπειδὴ ὁρῶ πολλοὺς ἐπιθυμοῦντας Ῥωμαϊστὶ διαλέγεσθαι καὶ Ἑλληνιστὶ μήτε εὐχερῶς δύνασθαι διὰ τὴν δυσχέρειαν καὶ πολυπλήθειαν ῥημάτων, τῆι ἐμῆι κακοπαθείαι καὶ φιλοπονίαι οὐκ ἐφεισάμην τοῦ μὴ | 1. Bona fortuna [et feliciter]. quoniam video multos cupientes Latine disputare et Graece neque facile posse propter difficultatem et multitudinem verborum, meo labore et industria non peperci, ut non facerem, ut in tribus |
