qui exercitus, cum fub Cõmodo aſſuetus eſſet diſſolutè viuere, non poterat id genus honeſtæ vitæ, ad quod illum cupiebat adduci, æquo animo ferre: hinc odio ſibi eorum conflato, cui odio ſui neglectus (quod iam ſenex eſſet) cum acceſsiſſet, inter initia delati imperij cõcidit. Hinc & illud animaduertere licet, honeſtę æquè ac turpis vitæ factis odiũ conciliari. Quo circa princeps, imperiũ qui ſaluum velit, cogitur nonnunquam eſſe non bonus: quandoquidem, ſi ea multitudo, quæ ſit populi, aut militum, aut optimatum, cuiusqꝫ opera ad imperium ſuſtinendum ſe indigere cognoſcat, fuerit deprauata, obſequi eius ſtudijs, at illi morem gerere neceſſe eſt. Quo quidem tempore, quæ factu forent honeſta, principi vehementer eſſent contraría.
Sed veniamus ad Alexandrum, in quo vis tanta extitit probitatis, vt inter alias laudes, quæ illi tribuũtur, illa accenſetur, quòd toto illo XIII annorum ſpatio, quo imperiũ fuerat moderatus, nemo vnquam indicta cauſa fuerit interfectus, Nihilominus cum effœminati
