Haec pagina emendata est
119
cronica
| Tertio capitulo memoro tabernam: |
| Illam nullo tempore sprevi neque spernam, |
| Donec sanctos angelos venientes cernam, |
| Cantantes pro mortuis ‛Requiem eternam’. |
| Poculis accenditur animi lucerna, |
| Cor imbutum nectare volat ad superna. |
| Michi sapit dulcius vinum de taberna |
| Quam quod aqua miscuit presulis pincerna. |
| Loca vitant publica quidam poetarum |
| Et secretas eligunt sedes latebrarum, |
| Student, instant, vigilant nec laborant parum, |
| Et vix tandem reddere possunt opus clarum. |
| Student, instant, vigilant poetarum chori, |
| Vitant rixas publicas et tumultus fori; |
| Et ut opus faciant, quod non possit mori, |
| Moriuntur studio, subditi labori. |
| Unicuique proprium dat natura donum: |
| Ego versus faciens bibo vinum bonum |
| Et quod habent purius dolia cauponum, |
| Vinum tale generat copiam sermonum. |
| Unicuique proprium dat natura munus: |
| Ego nunquam potui scribere ieiunus; |
| Me ieiunum vincere posset puer unus, |
| Sitim et ieiunium odi tamquam funus. |
| Tales versus facio, quale vinum bibo, |
| Nichil possum facere nisi sumpto cibo. |
| Nichil valent penitus que ieiunus scribo, |
| Nasonem post calicem carmine preibo. |
| Michi nunquam spiritus poetrie datur, |
| Nisi prius fuerit venter bene satur. |
| Dum in arce cerebri Bachus dominatur, |
| In me Febus irruit et miranda fatur. |
| Meum est propositum in taberna mori, |
| Ut sint vina proxima morientis ori. |
| Tunc occurrent citius angelorum chori: |
| Sit Deus propitius michi potatori. |
| Ecce mee proditor pravitatis fui, |
| De qua me redarguunt servientes tui. |
| Sed eorum nullus est accusator sui, |
| Quamvis velint ludere seculoque frui. |
